Τα τελευταία ευρήματα των ελέγχων που πραγματοποιούνται στις επιδοτήσεις ΟΠΕΚΕΠΕ φέρνουν στην επιφάνεια μια υπόθεση εκτεταμένης απάτης που φαίνεται να έχει σημειωθεί και προκαλεί έντονο προβληματισμό σχετικά με τη διαχείριση των κοινοτικών κονδυλίων στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, οι επιτόπιοι έλεγχοι που ξεκίνησαν στα τέλη Ιουλίου αποκάλυψαν εκατοντάδες περιστατικά ψευδών δηλώσεων, κυρίως στον κλάδο της βιολογικής κτηνοτροφίας και μελισσοκομίας. Περίπου ένας στους τρεις παραγωγούς που ελέγχθηκαν, φέρεται να είχε υπερβάλει στις δηλώσεις του ως προς το ζωικό κεφάλαιο που διέθετε, με στόχο να λάβει υψηλότερα ποσά ενίσχυσης από αυτά που όντως δικαιούνταν.
Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός πως οι ψευδείς δηλώσεις δεν περιορίζονταν γεωγραφικά σε μία περιφέρεια, αλλά εντοπίζονται σ’ όλη την ελληνική επικράτεια: Κρήτη, Αττική, Εύβοια, Θεσσαλία, νησιά Ιονίου, Κεντρική και Ανατολική Μακεδονία – Θράκη, είναι ορισμένες από τις περιοχές όπου αποκαλύφθηκαν παραβάσεις. Μάλιστα, ειδικά η Κρήτη φαίνεται να πρωταγωνιστεί, καθώς στοιχεία δείχνουν ότι το 2020 έλαβε τα δύο τρίτα των συνολικών επιδοτήσεων της χώρας από την ΕΕ, ενώ ελεγκτικές αρχές εντόπισαν “δικαιούχους” να δηλώνουν γη σε περιοχές που ουσιαστικά δεν τους ανήκαν.
Η αντιμετώπιση του ΟΠΕΚΕΠΕ
Σύμφωνα με τις μαρτυρίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, το σκάνδαλο δεν θα ήταν εφικτό χωρίς εσωτερική πληροφόρηση από στελέχη του ΟΠΕΚΕΠΕ, τα οποία παρείχαν δεδομένα για διαθέσιμες εκτάσεις και επέτρεπαν τη δημιουργία δαιδαλώδους συστήματος πλαστών αιτήσεων. Ενδεικτικό της προβληματικής κατάστασης φέρεται ότι, με εντολή του ΟΠΕΚΕΠΕ, οι ελεγκτές δεν ήταν υποχρεωμένοι να εξετάζουν τίτλους ιδιοκτησίας ή να συγκρίνουν δηλώσεις διαχρονικά, γεγονός που διευκόλυνε την ασυδοσία.
Το μέγεθος του σκανδάλου ΟΠΕΚΕΠΕ εκτιμάται σε δεκάδες έως εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, χρήματα που θα μπορούσαν να στηρίξουν πραγματικούς παραγωγούς και να ενισχύσουν τον αγροτικό τομέα. Επιπλέον, ανάμεσα στους κατηγορουμένους που φέρονται να εισέπραξαν τις επιδοτήσεις καταγράφονται αρκετά άτομα χωρίς καμία σχέση με τη γεωργία ή την κτηνοτροφία – επαγγελματίες άλλων κλάδων, οι οποίοι εκμεταλλεύτηκαν την απουσία ουσιαστικών ελέγχων για να αποκτήσουν παράνομα πρόσβαση στα ευρωπαϊκά κονδύλια.
Η υπόθεση αυτή αναδεικνύει σοβαρά ερωτήματα για τη διαφάνεια, την αποτελεσματικότητα των ελέγχων και τη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης, καθώς και για τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζονται τα ευρωπαϊκά κεφάλαια στην Ελλάδα. Παρά την ενεργοποίηση συστημάτων όπως το monitoring και τη χρήση δορυφορικών εικόνων ή επιτόπιων αυτοψιών, φαίνεται ότι χρειάζεται ακόμη πολλή δουλειά ώστε να θωρακιστεί ο μηχανισμός καταβολής των ενισχύσεων και να αποτραπεί η συστηματική εξαπάτηση σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος και της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης.
Η διάσταση της απάτης με τις αγροτικές επιδοτήσεις φανερώνει τη ρίζα του προβλήματος: έναν συνδυασμό διοικητικής αδυναμίας, ανεπαρκούς εποπτείας και κοινωνικών συμβιβασμών, που δημιουργούν το υπόβαθρο για παρόμοια φαινόμενα. Οι πρόσφατοι έλεγχοι είναι μόνο η αρχή, και η αποκάλυψη του μεγέθους της απάτης αποτελεί ένα ουσιαστικό βήμα προς την εξυγίανση, στην οποία οφείλουν να συμβάλουν τόσο οι ελεγκτικοί μηχανισμοί όσο και οι φορείς της αγροτικής παραγωγής.
πηγή: realnews
